بیماری آرتریت و علائم ابتلا، علل ایجاد، تشخیص، پیشگیری و درمان

معرفی بیماری آرتریت

بیماری آرتریت یک بیماری مرتبط با تورم و التهاب مفاصل است که اغلب باعث درد و محدود شدن حرکات در فرد مبتلا می‌شود. شایع‌ترین نوع آرتریت، استئوآرتریت است که دلیل آن ازکارافتادگی یا فرسایش غضروف در مفصل و همچنین آرتریت روماتوئید است که التهاب بافتی در مفصل و در موارد شدید التهاب بافت‌های دیگر بدن است. در مفاصل، التهاب پایدار منجر به هیپرتروفی سینوویوم و تشکیل یک “پانوس” می‌شود که بر روی مفصل گسترش می‌یابد و موجب تخریب فرسایشی استخوان و غضروف می‌شود. آرتریت روماتوئید زمانی اتفاق می‌افتد که سیستم ایمنی بدن شروع به حمله به اندام‌های خود (مفاصل، استخوان، اندام‌های داخلی) می‌کند. در این مقاله به بررسی مفصل علل ایجاد، علائم و پیشگیری و کنترل این بیماری می‌پردازیم.

چه چیزی باعث ایجاد بیماری آرتریت می‌شود و چه افرادی در معرض خطر هستند؟

• آرتریت ناشی از شکستگی در غضروف یا التهاب است.
• غضروف مفصل را محافظت می‌کند و باعث روان بودن حرکت صاف از طریق کنترل شوک و ضربه و تروما‌های وارده درزمانی که فشار بر روی مفصل قرار می‌گیرد، می‌شود. بدون مقدار معمول غضروف، استخوان‌ها باهم ساییدگی پیدا می‌کنند و این حالت باعث درد، تورم (التهاب) و سفتی می‌شود.

التهاب مفاصل می‌تواند به دلایل مختلف رخ دهد، ازجمله:
• شکستگی استخوان‌ها
• عفونت‌ها معمولاً ناشی از ابتلای به باکتری‌ها یا ویروس‌ها
• ابتلای به بیماری‌های خود ایمنی یا اتوایمیون (عارضه‌ای که در آن بدن به اندام و اعضای خود حمله می‌کند، زیرا سیستم ایمنی بدن را آن‌ها به‌عنوان بخش عوامل خارجی تشخیص داده است).
• استهلاک عمومی در مفاصل
اغلب، التهاب پس از آسیب ناشی از زخم درمان می‌شود و یا هنگامی‌که عفونت پاک‌سازی‌شده است، از بین می‌رود. بااین‌حال، با برخی از صدمات و بیماری‌ها، التهاب از بین نمی‌رود و یا غضروف نابود می‌شود و در درازمدت نتایجی مثل درد و ناتوانی را به همراه دارد. هنگامی‌که این اتفاق می‌افتد، این بیماری به نام آرتریت مزمن نامیده می‌شود. استئوآرتریت شایع‌ترین نوع بیماری آرتریت است و احتمالاً با افزایش سن در ارتباط است. این بیماری می‌تواند در هر یک از مفاصل اتفاق بیافتد، اما شایع‌ترین محل‌های درگیر در این بیماری در باسن، زانو و انگشتان است.

عوامل خطر برای ابتلای به بیماری استئوآرتریت عبارت‌اند از:
• داشتن اضافه‌وزن
• سابقه جراحتی که باعث آسیب‌دیدگی شده است
• با استفاده از مفاصل متورم در حرکات تکراری که بر روی مفصل اثر می‌گذارد (مثل حرکات بازیکنان بیس بال، رقصنده‌های باله و کارگران ساختمانی که بیشتر در این زمینه در معرض خطر هستند).
◊ آرتریت می‌تواند در مردان و زنان و افراد در سنین مختلف رخ دهد. برخی از اشکال آرتریت نیز بر کودکان تأثیر می‌گذارند.

انواع بیماری آرتریت

همان‌طور که قبلاً ذکر شد، شایع‌ترین انواع بیماری آرتریت، آرتروز و آرتریت روماتوئید است. بااین‌حال، انواع متعددی از آرتریت وجود دارد، ازجمله:
آرتریت روماتوئید
• آرتروز
• لوپوس سیستمی اریتماتوز (SLE)
نقرس
فیبرومیالژیا
• اسکلرودرمی
• آرتریت ناشی از بیماری پسوریازیس
• اسپوندیلیت Ankylosing
• سندرم رئیتر (آرتریت واکنشی)
• بیماری بزرگ‌سالان Still
• آرتریت ویروسی
• مرحله آخر (سوم) بیماری لایم
• آرتریت روده‌ای.

علائم بیماری آرتریت

فرد مبتلا به آرتریت ممکن است یکی از موارد زیر را تجربه کند:

• درد مفاصل

• تورم مفاصل

• سفتی، به‌خصوص در هنگام صبح

• گرما و التهاب در اطراف مفاصل

• قرمزی پوست در اطراف مفاصل

• کاهش توانایی حرکت مفاصل

بیماری آرتریت

تشخیص بیماری آرتریت

یک پزشک ابتدا علائم شما را ذکر می‌کند و پس‌ازآن به سوابق پزشکی شما نگاه می‌کند تا ببیند آیا آرتریت یا مشکل اسکلتی عضلانی علت احتمالی ایجاد این علائم است یا نه.

پس‌ازآن پزشک شما از شما یک معاینه فیزیکی کامل به عمل خواهد آورد تا ببیند آیا تجمیع مایعی در اطراف مفصل وجود دارد (ایجاد غیرطبیعی مایع در اطراف مفصل به نام ” Joint effusion”). مفصل ممکن است هنگامی‌که به‌آرامی فشرده می‌شود، درد داشته باشد و همچنین ممکن است گرم و قرمز باشد (به‌خصوص اگر شما دارای آرتریت ناشی از عفونت یا آرتروز خود ایمنی هستید). همچنین ممکن است در بعضی جهات چرخش مفاصل دردناک یا دشوار شود (این به‌عنوان “محدوده شدن بعضی از حرکت” شناخته می‌شود).

پس‌ازاین معاینه فیزیکی اولیه، پزشک ممکن است از شما بخواهد که تعدادی از آزمایش‌های مختلف را انجام دهید که بسته به اینچ است که چه چیزی احتمالاً علت علائم در شما است. اغلب شما نیاز به آزمایش خون و اشعه x دارید. شما همچنین ممکن است نیاز به آزمایش داشته باشید که مایع مفصلی با سوزن از مفصل برداشته شود. سپس مایع در زیر میکروسکوپ موردبررسی قرار خواهد گرفت تا عفونت و دیگر علل آرتریت، مانند کریستال‌هایی که باعث نقرس می‌شوند، موردبررسی قرار گیرند.

اگر آرتریت در مراحل اولیه تشخیص داده‌شده و درمان شود، می‌توانید از آسیب به مفاصل جلوگیری کنید. در صورت وجود سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری آرتریت، این اطلاعات را با پزشک خود به اشتراک بگذارید، حتی اگر علائمی در مفاصل خود نداشته باشید. در برخی از اشکال خود ایمنی آرتریت، اگر این بیماری درمان نشود، مفاصل می‌توانند تغییر شکل پیدا کنند. اگر بیش‌ازحد از مفاصل استفاده می‌کنید، احتمال ابتلا به استئوآرتریت بیشتر است. مراقب باشید که یک فشار بیشتری روی مفصل نیاورید یا آسیب‌دیدگی یا زخم مفصلی نداشته باشید. به همین ترتیب، از حرکات تکراری بیش‌ازحد اجتناب کنید. داشتن وزن بیش‌ازحد همچنین خطر ابتلا به استئوآرتریت در زانو و احتمالاً در ناحیه کمر و دست را افزایش می‌دهد.

اگر موارد زیر را داشتید باید پزشک خود را ببینید:

درد مفاصل شما بیش از 3 روز ادامه دارد.

درد مفصل ناگهانی بدون علتی دارید.

مفصل آسیب‌دیده شما به‌طور قابل‌توجهی متورم شده است.

شما زمان زیادی را در حال حرکت مفصل دچار سختی هستید.

پوست شما در اطراف مفصل قرمز یا گرم و یا حساس نسبت به لمس است.

شما دچار تب و یا از دست دادن ناخواسته وزن هستید.

گزینه‌های درمان بیماری آرتریت

درمان بیماری آرتریت بستگی به علت خاص بیماری، در مورد مفاصل که تحت تأثیر قرار می‌گیرند، بر اساس شدت اختلال و تأثیر آن بر فعالیت‌های روزمره شما است. هنگامی‌که پزشک شما با شما برای ایجاد یک برنامه درمانی کار می‌کند، سن و شغل شما نیز در نظر گرفته می‌شود. در صورت امکان، درمان بر روی از بین بردن علت اصلی آرتریت تمرکز خواهد کرد. بااین‌حال، گاهی اوقات علت آن قابل‌درمان نیست، مانند استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید. در این مورد، هدف درمان کاهش درد و ناراحتی و جلوگیری از معلولیت بیشتر خواهد بود. علائم استئوآرتریت و دیگر انواع درازمدت آرتروز اغلب بدون استفاده از بهبود می‌یابد. تغییرات شیوه زندگی بدون نیاز به مصرف برای استئوآرتریت و دیگر انواع التهاب مفصلی ترجیح داده می‌شود. در صورت نیاز، داروها باید علاوه بر تغییرات شیوه زندگی مورداستفاده قرار گیرد.

داروهای مصرفی برای درمان بیماری آرتریت

پزشک شما برای بیماری آرتریت شما مناسب‌ترین دارو را انتخاب می‌کند که ممکن است شامل هرکدام یا ترکیبی از موارد زیر باشد:

استامینوفن و داروهای ترکیبی (شامل آن)

• داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (نظیر ناپروکسن، ایندومتاسین، سلکسیب، ایبوپروفن، مفنامیک اسید، دیلکوفناک)

• بازدارنده Cyclooxygenase 2 (بازدارنده COX-2 یا Coxibs)

• سالیسیلات ها (نظیر آسپرین)

• کورتیکواستروئیدها (تریامسینولون، بنامتازون، متیل پردنیزولون، کورتیزون، پردنیزون)

• داروهای ضد بیماری‌های ضد روماتیسمی (DMARDs)

• عوامل آلکیله کننده

درمان بیماری آرتریت

داروهای موضعی برای تسکین درد

• دیکلوفناک موضعی

• ترولامین سالیسیلات

• کپسایسین

مایعات مصنوعی برای مفاصل

• هیالورونیک اسید

• مکمل‌های مصرفی برای کاهش علائم آرتریت

• Nutraceuticals

ویتامین‌ها

 

درمان غیر دارویی

درمان غیر دارویی نیز مهم است. تغییرات شیوه زندگی نیز تأثیرگذار است. ورزش باعث کمک به حفظ تحرک مفصل و تحرک کلی بدن می‌شود. از ارائه‌کننده مراقبت‌های بهداشتی به خود بخواهید که یک روش معمول مناسب برای ورزش در خانه را به شما توصیه کند. تمرینات در آب مانند شنا، مخصوصاً در این زمینه مفید هستند. شما همچنین نیاز به تعادل در فعالیت‌ها دارید. فن‌های کاهش درد غیر دارویی ممکن است برای کنترل درد کمک کند. درمان‌های مورداستفاده با گرما و سرما، باعث حفاظت از مفاصل و استفاده از دستگاه‌های کمک‌کننده توصیه می‌شود. تغذیه خوب و کنترل وزن نیز درزمینهٔ کنترل و کاهش علائم بیماری بسیار مهم هستند. کاهش وزن برای افراد دارای اضافه‌وزن باعث کاهش فشار بر روی مفاصل زانو و مچ پا و متعاقب آن کاسته شدن درد و رنج ناشی از تحمل آن می‌شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می‌تواند برای افزایش قدرت عضلانی و حرکت در مفصل سفت مفید باشد. درمانگران فن‌های بسیاری برای درمان استئوآرتریت دارند. اگر درمان پس از 3-6 هفته شما را بهتر احساس نكند، احتمال دارد كه کلاً در این زمینه مؤثر نباشد.

محدودکننده‌های حرکتی

محدودکننده‌های حرکات (مثل مچ‌بند) یا آتل‌بندی گاه‌گاهی ممکن است از مفصل‌های ضعیف پشتیبانی کنند. در مورد بعضي از مفاصل از حرکت آن‌ها جلوگیری می‌کند، درحالی‌که دیگر مفاصل را به حرکت وا‌می‌دارد. البته شما فقط زمانی که پزشک یا پزشک شما این موارد را تجویز کرد از آن‌ها استفاده کنید. استفاده نادرست از یک محدودکننده حرکت می‌تواند آسیب، سفتی و درد مضاعفی را ایجاد کند.

عمل جراحي

جراحی برای جایگزینی یا بهبود مفصل‌های آسیب‌دیده ممکن است در موارد شدید و ناتوان‌کننده موردنیاز باشد.

گزینه‌های جراحی عبارت‌اند از:

• آرتروپلاستی: جایگزینی کامل یا جزئی مفصلی با مفصل مصنوعی به‌عنوان‌مثال آرتروپلاستی زانو، آرتروپلاستی مفصل ران.

• آرتروسکوپی: جراحی برای ترمیم آسیب‌دیدگی غضروف و شستشوی مفصل.

• ترمیم غضروف: برای برخی از موارد بیماری، بازسازی غضروف جراحی گزینه‌ای برای جایگزینی غضروف آسیب‌دیده یا ازدست‌رفته است.

• استئوتومی: تغییر در تنظیمات استخوان برای از بین بردن فشار بر روی استخوان یا مفصل.

• خشک‌کردن مفصل: ترکیب جراحی استخوان که معمولاً در مورد ستون فقرات کاربرد دارد.

منبع: drugs.com

این مقاله توسط مجله قرمز به صورت اختصاصی، ترجمه شده است.


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *