موسیقی درمانی و اعصاب (علم نورولوژی) و تاثیرات مربوطه

موسیقی و اعصاب

در این مقاله به بررسی موسیقی درمانی و اعصاب، یا به عبارتی تاثیر موسیقی درمانی بر مغز و بیماری های مربوط به اعصاب پرداخته می‌شود درباره موسیقی درمانی و اعصاب تا به حال مقاله های متعددی نوشته شده است که نشان از تاثیرات مثبت موسیقی بر روی انواع مختلف بیماری های مرتبط با مغز و اعصاب داشته است.

رابطه ی موسیقی درمانی و اعصاب (یا علم نورولوژی)

استفاده از موسیقی در علم نورولوژی (اعصاب شناختی) برای بهبود بخشیدن به ناهنجاری های مربوط به اعصاب، از اواسط دهه ی ۱۹۹۰ میلادی تا به حال توسط دانشمندان مختلف – چه دانشمندان متخصص در زمینه ی موسیقی درمانی و چه سایر دانشمندان- تاثیرات مثبت و خوبی به جای گذاشته است. موسیقی درمانی و اعصاب، دو موضوع مرتبط به هم هستند و در فرهنگ اصطلاحات مربوط به این حیطه، استفاده از موسیقی در علوم اعصاب شناختی به NMT معروف است.

آموزش پیشرفته در زمینه ی NMT در هنگام کار بر روی افرادی که از ناهنجاری های مرتبط با اعصاب رنج می‌برند، شدیدا توصیه می‌شود. آموزش هایی در زمینه های تشریح سیستم اعصاب، آسیب شناسی مغز و فرهنگ اصطلاحات پزشکی در این حیطه، به موسیقی درمانگرانی که در حیطه های مربوط به نورولوژی کار می‌کنند بسیار مفید خواهد بود.

موسیقی درمانی و اعصاب، یا به عبارت بهتر، NMT شامل تکنیک های پزشکی استانداردی است که برای آموزش در زمینه ی حسی- حرکتی، گفتاری و زبانی و مهارت های شناختی موثر می‌باشد. NMT یا استفاده از موسیقی در علوم اعصاب شناختی، برای توانبخشی اعصاب، درمان انواع امراض عصبی، پیری اعصاب و درمان توسعه یا بهبود عصبی به کار می‌رود. NMT از تکنیک های متنوع زیادی برای درمان عدم کنترل حرکتی، بهبود مهارت های شناختی، گفتاری و روانشناسی، و همچنین انواع ناهنجاری های نورولوژیک یا مرتبط با اعصاب، مثل ضربه مغزی، پارکینسون، مشکلات ارثی مغز و اعصاب، آسیب های تروماتیک مغزی، ام اس، اتیسم، آلزایمر، ناهنجاری های مربوط به رشد، ناتوانی های هوشی و سایر بیماری های مربوط به حیطه ی مغز و اعصاب، استفاده می‌نماید.

رابطه ی موسیقی درمانی و اعصاب

فردی به نام میکیتن (Mikiten) در سال ۱۹۹۶ به توضیح این که چه طور واکنش واسطه به موسیقی منجر به یک نتیجه ی مثبت می شود، (چه در مورد موسیقی درمانی و اعصاب و چه در مورد تاثیرات موسیقی درمانی در سایر زمینه ها) پرداخت. به گفته ی او:

نظریه پردازی و تحقیق پیرامون این که چه طور نواختن یک آهنگ خاص باعث ایجاد احساس بهتری در یک بیمار سرطانی می‌شود، دشوار است. علاوه بر این، آهنگ های متفاوت، تاثیرات مختلفی بر روی بیماران دارند. اگر چه می‌توان این نظریه را بیان کرد که ساختار های مربوط به صوت، توسط ساختار های مغزی، شناسایی و تشخیص داده می‌شوند. این شناسایی توسط جریانات مغزی، باعث آزاد سازی اندورفین (endorphin) می‌شود که باعث تعدیل و تنظیم کارکرد ساختار های مغزی مسئول درد می‌گردد. این دیدگاه باعث کمک به ایجاد نظریه برای تایید تجربی مباحث مرتبط با موسیقی درمانی می‌شود.

ترجمه ی اختصاصی مجله ی قرمز از منبع : Music Handbook 2016

  • اگر این مقاله در مورد موسیقی درمانی و اعصاب مورد پسند شما بود، پیشنهاد می‌شود به مقاله ی ارتباط موسیقی و مغز در همین زمینه نیز مراجعه نمایید.

نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *