اجداد ما جزء میکروب ها بوده‌ اند

میکروب ها قدیمی ترین جد انسان

این احتمال وجود دارد که ما از نسل میکروب هایی به نام آسگارد ( Asgard ) باشیم!

برخلاف اسطوره های اسکاندیناوی که  بشر را زاییده ی خدایان می دانند، امروزه شواهد علمی جدیدی میگوید انسانها و زندگی پیچیده ی روی زمین، ادامه ی تکامل ِ میکروبهایی به نام آسگارد است.

تعداد بسیار متنوعی از این میکروب ها، در سراسر کره‌ی زمین پیدا شده اند که دانشمندان آنها را با نامهای مختلفی نام گذاری کرده اند از جمله : لوکی – ثور – اُدین – هیمدال

این میکروارگانیسم ها قسمتی از شجره نامه ی حیات را تشکیل می دهند که ما انسانها نیز، در انتهای این شجره نامه قرار داریم. در نتیجه این میکروارگانیسم ها، جدِ بزرگ ما هستند.

قرنهاست  این بحث وجود دارد که حیات پیچیده ی کره ی زمین، از کجا آغاز شده؟

در سیاره ی ما سه امپراطوری بزرگ حیات وجود دارد:

۱- باکتری ها 

۲- آرکی ها ( میکروب‌هایی که هم در دمای معمولی زندگی میکنند و هم در دمای خیلی بالا )

۳- یوکارت ها ( تمام موجوداتی که دارای سلول و DNA  هستند )

تمام حیوانات، قارچ ها، آغازیان و ما، متعلق به قلمرو سوم حیات یعنی یوکارت ها هستیم.

دو گروه اول یعنی باکتری ها و آرکی ها، بیشتر از ۳ میلیارد سال پیش بوجود آمده اند، یعنی اندکی پس از تولد کره ی زمین.

اما گروه سوم، یعنی یوکارت ها که اجداد انسان ها هستند، حدود یک و نیم میلیارد سال بعد بوجود آمده اند.

یک فرضیه

اگرچه هنوز هیچ کسی به درستی مطمئن نیست که یوکارت ها چطور بوجود آمده اند، اما بر اساس برخی شواهد، یک فرضیه ای هست که می گوید از همزیستی گروه اول و دوم ، گروه سوم یعنی یوکارت ها تشکیل شده اند.

به عبارت دیگر، یک آرکی، میزبان یک باکتری شده و در نتیجه یک یوکارت بوجود آمده است.

(( آرکی میزبان + باکتری >>> یوکارت ))

این باکتری که توانسته وارد بدن میزبان خود شود، متعلق به گونه ای از باکتری ها به نام ” آلفاپروتئوباکتری”  بوده است که این  نوع از باکتریها، در طول زمان توانسته اند به میتوکندری تبدیل شوند. میتوکندری مرکز یک سلول زنده است.

اما تا این اواخر، دانشمندان نمی‌دانستند که کدام گونه از آرکی ها، توانسته اند میزبان باکتری های آلفاپروتئوباکتری شوند. و آیا واقعا در ابتدا یک آرکی میزبان یک باکتری شده، یا اینکه یک آرکی خودش این پتانسیل را داشته که به یک یوکارت پیچیده تر تبدیل گردد؟

به عبارتی دیگر، آیا تشکیل یوکارت ها، نتیجه ی همزیستی بین باکتری و آرکی بوده؟ یا اینکه به یک طریق دیگری، چنین دستاوردی حاصل شده است؟

این سوالها بسیار مهم اند، زیرا پاسخ همین سوالهاست که دست آخر به ما خواهد گفت ما از کجا آمده ایم. پس بایستی گامهایی برای نزدیک شدن به فهم این مسئله برداریم.

شروع تحقیقات

در مسیر فهم این واقعیت، اولین سرنخ ها در سال ۲۰۱۵ پیدا شدند. یک دانشمند سوئدی توانست در رسوبات کف اقیانوسی بین گرینلند و نروژ، نوع جدیدی از آرکی ها را کشف کند. او نام این آرکی را  “لوکی” گذاشت.

گرچه آنچه پیدا شد یک سلول  آرکی نبود و فقط نشانه هایی از DNA  یک گونه ی نزدیک به آرکی بود که در عمق دوهزار متری اقیانوس قرار داشت و  با بررسی های زیاد، مشخص شد که این آرکی، نزدیکترین خویشاوند زنده ی همه ی آرکی هاست.

در سال ۲۰۱۶ نیز یک تیم از دانشگاه تگزاس، نشانه هایی از DNA  یک گونه ی  بسیار نزدیک دیگر به آرکی ها را  پیدا کردند که نام “ثور” را بر آن گذاشتند.

اکنون مقاله ای با همکاری دانشمندان سوئد و سایر نقاط جهان، در مجله نیچر چاپ شده، که در آن  گفته شده تاکنون نمونه های متعددی از DNA این میکروب ها نزدیک به آرکی ها پیدا شده است که در اقصی نقاط کره ی زمین قرار داشته اند. از جمله در سنگهای زرد ناشنال پارک یا در دریاهای نزدیک به ژاپن و یا در چشمه های آب گرم نیوزلند.

میکروب ها و اجداد انسان

ادامه ی تحقیقات در مورد میکروب ها

ادامه ی تحقیقات باعث شد، یافته های میکروبی جدید، به نامهای الهه های اسکاندیناوی یعینی اُدین ((Odin)) و همیدال (( Hemidall )) نامگذاری شوند.

حالا علاوه بر لومی و ثور، که قبلا کشف شده بودند، این دو کشف اخیر کافی بود که دسته بندی کلی به نام  superphylum صورت گیرد که محققان نام آسگارد را برای آن انتخاب کردند.

با به کارگیری متدهای جدید برای بدست آوردن اطلاعات ژنوم میکروبهایی که قابل کشت در آزمایشگاهها نیستند، گروه جدیدی از میکروارگانیسم ها ، شناسایی شدند که می شد آنها را به یوکارت ها ربط داد.

کشف ژنوم این میکروارگانیسم اتفاق هیجان انگیزی بود اما غافلگیری اصلی وقتی بود که دانشمندان شروع به مطالعه بر روی جزییات DNA  آنها کردند و پیچیدگی های غیر قابل انتظاری را پیدا کردند.

نتایج جالب

بسیاری از ژنهای درون گونه های آسگاردی، آنهایی بودند که قبلا تصور میشد فقط متعلق به یوکارت ها هستند. مثلا ژنهایی که مسئول ساخت و شکل دهی به اسکلت درونی سلول بودند.

نتیجه ی این کشف میتوانست این باشد که آرکی ها این قابلیت را داشته اند که تبدیل به یوکارت شوند بدون اینکه بخواهند یک باکتری را ببلعند.

حدود یک چهارم از ژن های پیدا شده در آسگاردها، در آرکی ها هم بود، و این یعنی بکجوری این آرکی ها به این آمادگی رسیده اند که تبدیل به موجود پیچیده تری شوند.

هر چند هنوز تا پیدا شدن نتیجه ی قطعی راه درازی هست، اما تیم تحقیقاتی در تلاش برای پیدا کردن سلول های دیگری از این میکروارگانیسم ها در همه ی نقاط جهان هستند تا درک بهتری بدست آورند از اینکه چگونه آسگارد های پیچیده تشکیل شده اند.

نظر دانشمندان

داشمندان می گویند  اگر بتوانیم سلول های آسگارد را در محیط بسته ی آزمایشگاهی کشت و پرورش دهیم و آنها را  زیر میکروسکوپ مشاهده کنیم،بسیار عالی خواهد شد چرا که این کار می‌تواند سرنخ های بسیار مهمی را به دست ما دهد در مورد اینکه چگونه سلول های پیچیده در زمین شکل گرفته اند و سپس می توانیم اجداد خودمان را که تک سلولی بوده اند، کشف کنیم.

این مقاله در مجله ی Naturer  منتشر شده

ترجمه ی اختصاصی  مجله قرمز  ازمقاله ی: FIONA MACDONALD


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *