معرفی داروی آدرال (Adderall) – موارد مصرف، عوارض جانبی و نکات مهم

قرص ادرال

در این مطلب، به بررسی داروی آدرال ، پرداخته می‌شود که نام ژنریک یا عمومی این دارو آمفتامین و دگزامفتامین است. ابتدا به معرفی این دارو و اطلاعات مهم درباره ی آن می‌پردازیم و سپس نحوه ی مصرف و عوارض جانبی آدِرال را بیان می‌نمائیم.

معرفی داروی آدِرال

داروی آدرال، شامل مخلوطی از آمفتامین و دگزامفتامین است. آمفتامین یا دگزامفتامین دو محرک سیستم عصبی بدن هستند که بر روی مواد شیمیایی موجود در مغز و اعصاب که مربوط به بیش‌فعالی و کنترل حرکات هستند، تاثیر می‌گذارند. این دارو برای درمان حملات در هنگام خواب و اختلال بیش‌فعالی ناشی از کمبود توجه (ADHD) استفاده می‌شود. از آدرال برای درمان در موارد دیگر نیز ممکن است استفاده گردد.

درمان بیش فعالی با آدرال

 اطلاعات مهم درباره ی آدرال

  • در صورتی که به کوری تدریجی مبتلا هستید، یا دارای تیروئید پرکار، پریشانی و اضطراب زیاد، فشار خون بسیار بالا یا نسبتاً بالا، بیماری قلبی، بیماری عروق کرونر یا سابقه‌ی اعتیاد به دارو یا الکل هستید، بهتر است از این دارو استفاده ننمائید.
  • در صورتی که در 14 روز گذشته از یک مهارکننده‌ی MAO (شامل ایزوکاربوکسازید، لینزولید، متیلن، فنلزین، سلگیلین، ترانیل سیپرومین و غیره) استفاده کرده‌اید، از آدرال آستفاده نکنید.
  • آدرال ممکن است باعث ایجاد عادت در فرد شود. بنابراین، این دارو را هرگز با فرد دیگری سهیم نشوید، خصوصاً افرادی که سابقه‌ی سوء استفاده از دارو یا سابقه‌ی اعتیاد به دارو را داشته‌اند.
  • استفاده‌ی نادرست از آدرال ممکن است منجر به مرگ یا عوارض جانبی مزمن مربوط به قلب شود.

نکات مهمی که قبل از مصرف آدِرال باید رعایت کرد

چنانچه شما نسبت به هرگونه داروی محرک آلرژی دارید، بهتر است از آدرال استفاده نکنید. همچنین در صورتی که موارد زیر را دارید، از این دارو استفاده نکنید:

  • فشار خون بسیار بالا یا نسبتاً بالا؛
  • بیماری‌های قلبی یا بیماری عروق کرونر (عروقی که سفت شده‌اند)؛
  • پرکاری تیروئید؛
  • بیماری کوری تدریجی؛
  • اضطراب، تنش یا پریشانی زیاد (داروهای محرک باعث بدتر شدن این علائم می‌شوند)؛
  • سابقه‌ی اعتیاد به دارو یا الکل.

برخی از داروهای محرک، باعث مرگ ناگهانی در افراد خاصی شده‌اند. در صورتی که موارد زیر را دارید، با دکتر خود در میان گذارید:

  • مشکلات قلبی ای نارسایی و اختلالات مادرزادی در قلب؛
  • فشار خون بالا؛
  • سابقه‌ی خانوادگی در مورد بیماری های قلبی یا مرگ ناگهانی.

برای اطمینان از این که آدرال برای شما خطری در پی ندارد، اگر شما یا یکی از افراد خانواده‌ی شما، اکنون یا در گذشته دچار حداقل یکی از موارد زیر بوده‌اید، به پزشک خود اطلاع دهید:

  • افسردگی، مشکلات روحی، اختلال دو قطبی، جنون، افکار خودکشی، سابقه‌ی انجام خودکشی؛
  • تیک‌های عصبی یا سندروم تورت؛
  • تشنج یا صرع؛
  • سابقه‌ی عکس از مغز که غیر نرمال بوده است؛
  • مشکلات گردش خون در دست ها یا پاها.

تا کنون اثبات نشده است که آیا آدرال برای جنین خطرناک است و موجب آسیب به او می‌شود یا خیر. البته استفاده از این دارو در دوران بارداری می‌تواند منجر به تولد زودهنگام و یا وزن کم نوزاد تازه متولد شده شود. اگر باردار هستید و یا قصد بارداری دارید، با دکتر خود در میان گذارید.

آمفتامین و دگزامفتامین ممکن است در شیر مادر نفوذ پیدا کرده و باعث آسیب به نوزاد شوند. بهتر است در دوره‌ی مصرف این دارو، از شیردهی به نوزاد خود بپرهیزید.

آدرال برای استفاده‌ی افراد زیر 6 سال ممنوع است.

نحوه مصرف آدرال

نحوه مصرف

  • آدِرال را حتما با تجویز پزشک مصرف کنید و قبل از مصرف، تمامی مواردی که روی جلد این دارو نوشته شده است را به دقت مطالعه نمایید. در صورتی که سوال دارید، از پزشک یا مسئول داروخانه بپرسید. همچنین از مصرف دوز بیشتر یا کمتر از مقداری که برای شما تجویز شده است، خودداری کنید و فقط در همان دوره ی زمانی که برای شما تجویز شده، آن را مصرف کنید. استفاده‌ی نادرست از آدرال ممکن است منجر به مرگ یا عوارض جانبی مزمن مربوط به قلب شود. توجه کنید که دکتر شما ممکن است در دوره‌هایی، دوز مصرفی دارویتان را تغییر دهد تا بهترین نتیجه را بگیرید.
  • آدرال ممکن است باعث ایجاد عادت در فرد شود و اعتیاد به این دارو را به همراه داشته باشد. بنابراین، این دارو را هرگز با فرد دیگری سهیم نشوید، خصوصاً افرادی که سابقه‌ی سوء استفاده از دارو یا سابقه‌ی اعتیاد به دارو را داشته‌اند. فروش یا دادن این دارو به دیگران، بدون مجوز، ممنوع است.
  • شما می‌توانید آدرال را به همراه غذا یا بدون آن مصرف کنید. اما بهتر است آن را در صبح زود استفاده کنید.
  • قرص آدرال را به طور کامل قورت داده و آن را نجوید یا تکه تکه نکنید.
  • در دوران مصرف آدرال، به طور مرتب نزد پزشک بروید تا وضعیت سلامت شما توسط دکتر بررسی شود. ضربان قلب، فشار خون، وزن و قد شما نیز ممکن است لازم به چک کردن داشته باشد.
  • مصرف این دارو ممکن است در نتایج برخی از آزمایش ها اثر گذارد و نتیجه را غیر معمول کند. در هنگام آزمایش، مصرف آدرال را با دکتر مربوطه در میان گذارید.
  • دارو را در دمای اتاق نگهداری کرده و دور از گرما، رطوبت و نور قرار دهید.
  • میزان مصرف خود از این دارو را مد نظر داشته باشید تا در صورتی که فرد دیگری به اشتباه یا عمداً از آن استفاده کرد، متوجه شوید. چرا که آدرال می‌تواند منجر به ایجاد اعتیاد در فرد مصرف کننده شود.

مصرف بیش از اندازه یا کمتر از میزان لازم

اگر یک بار مصرف این دارو را فراموش کردید، به محض اینکه به یاد آوردید، آن را مصرف کنید. البته اگر زمان یادآوردن شما شب هنگام بود، آدرال را در آن زمان مصرف نکنید. چرا که ممکن است دچار مشکلاتی در خواب شوید. چنانچه در هنگام عصر و بعد از آن، به یاد آوردید که این دارو را مصرف نکرده‌اید، آن را مصرف نکنید. از مصرف زیادتر، برای جبران دوزِ از دست رفته، اجتناب کنید.

چنانچه بیشتر از میزان مورد نیاز، این دارو را مصرف کردید، به موارد اورژانسی در مورد مصرف زیاد این دارو مراجعه کنید و یا از پزشک کمک بگیرید. علائم و نشانه‌های مصرف بیش از حد آدرال عبارتند از:

بی‌قراری، لرزش، حرکات ناگهانی ماهیچه‌ها، تنفس سریع، توهم، گیجی، وحشت، درد یا ضعف ماهیچه‌ها و ادرار تیره رنگ. این علائم ممکن است به همراه افسردگی و خستگی باشند. سایر علائم مصرف بیش از اندازه‌ی این دارو شامل تهوع، استفراغ، اسهال، معده‌درد، ضربان قلب نامنظم، احساس سبکی در سر، غش کردن، تشنج یا کُما باشد.

عوارض جانبی آدرال

از چه مواردی در حین مصرف آدرال باید اجتناب کرد؟

مصرف آدرال ممکن است باعث اختلال در تفکر یا واکنش نشان دادن شما شود. بنابراین چنانچه رانندگی می‌کنید یا قصد انجام کاری را دارید که نیاز به هوشیاری دارد، مراقبت های لازم را انجام دهید.

به طور همزمان با مصرف آدرال، از مصرف آبمیوه یا ویتامین C خودداری کنید. این کار ممکن است موجب کاهش جذب بدن شما نسبت به این دارو شود.

عوارض جانبی

اگر هر گونه علائم آلرژیکی نسبت به این دارو – شامل کهیر، به دشواری نفس کشیدن، التهاب صورت، لب ها، زبان یا گلو – در خود مشاهده کردید، حتما به دکتر اطلاع دهید.

آدرال بر روی رشد کودکان تاثیر می‌گذارد. بنابراین چنانچه فرزند شما از نظر رشدی دچار مشکل شد، بلافاصله به دکتر اطلاع دهید.

در صورت داشتن موارد زیر، مصرف این دارو را متوقف کرده و سریعاً به پزشک خود اطلاع دهید:

  • درد در قفسه‌ی سینه، مشکلات تنفسی، احساس غش کردن یا افتادن؛
  • توهم (دیدن یا شنیدن مواردی که واقعی نیستند)، مشکلات رفتاری جدید، خشونت، رفتار خصومت آمیز، پارانویا؛
  • تشنج؛
  • بی حسی، درد، احساس سرماخوردگی، جراحت، تغییر رنگ پوست (رنگ پریده، قرمز، آبی رنگ) در انگشتان؛
  • حرکات ناگهانی عضلانی (تیک های ماهیچه‌ای)؛
  • مشکلات در دیدن؛
  • دردهای ماهیچه‌ای، حساسیت یا ضعف (مخصوصاً زمانی که با تب، خستگی غیر نرمال و ادرار تیره رنگ نیز همراه باشد)؛
  • میزان سروتونین بالا در بدن – تحریک، توهم، تب، ضربان قلب تند، رفلاکس بیش از حد، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، از دست دادن هماهنگی بدن، غش کردن؛

عوارض جانبی متداول در اثر مصرف داروی آدرال ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • معده درد، از دست دادن اشتها؛
  • کم کردن وزن؛
  • تغییرات خلق و خو، احساس نگرانی داشتن؛
  • ضربان نبض تند؛
  • سردرد، گیجی؛
  • مشکلات خواب (بی خوابی)؛
  • خشک شدن دهان.

البته لازم است ذکر شود که ممکن است عوارض جانبی دیگری نیز در صورت استفاده از این دارو رخ دهد. چنانچه موارد دیگری را مشاهده نمودید، فوراً به دکتر مراجعه کنید.

تاثیر داروهای دیگر بر آدرال- تداخل های دارویی

استفاده از آدرال در هنگامی که داروهای دیگری را نیز مصرف می‌کنید، ممکن است منجر به بالا رفتن میزان سروتونین در بدن شما شود؛ شرایطی که به آن سندروم سروتونین گفته می‌شود و می‌تواند کُشنده باشد. در صورتی که از داروهای زیر استفاده می‌کنید، به دکتر خود اطلاع دهید:

  • داروهای درمان افسردگی؛
  • داروهای درمان اختلالات روانی؛
  • مخدرها یا مسکن ها؛
  • داروهای ضد تهوع و استفراغ.

بسیاری از دارو ها ممکن است با آمفتامین و دگزامفتامین تداخل داشته باشند. مثلاً ویتامین ها، محصولات گیاهی، و بسیاری از داروهای دیگر. تعداد کمی از این دارو ها بالا ذکر شد. چنانچه شما از داروی دیگری استفاده می‌کنید، حتما قبل از مصرف آدرال، با دکتر خود مشورت کنید. خصوصاً اگر داروهای زیر را استفاده می‌کنید:

  • داروهای فشار خون؛
  • رقیق کننده‌های خون، مانند وارفارین، جانتوون و کوماندین؛
  • داروهای سرماخوردگی یا حساسیت که حاوی مواد ضد احتقان یا گرفتگی هستند؛
  • داروهای تشنج؛
  • کاهنده های اسید معده، مانند اَسیفِکس، پریواسید، پریلوزِک، نکسیوم، پروتونیکس.

ترجمه ی اختصاصی مجله قرمز

منبع : drugs.com

  • در صورتی که سوال، نظر، پیشنهاد یا انتقادی دارید، با ما مطرح کنید.

نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *