داروی وسیکیر(solifenacin): معرفی کارکرد، نحوه مصرف و عوارض جانبی دارو

داروی وسیکیر

داروی وسیکیر (solifenacin) باعث کاهش اسپاسم عضلات مثانه و دستگاه ادراری می‌شود. داروی وسیکیر برای درمان علائم سندرم مثانهٔ بیش‌فعال مانند تکرر یا فوری بودن دفع ادرار و یا همچنین بی‌اختیاری ادرار (نشت ادرار) استفاده می‌شود. این دارو ممکن است برای اهداف غیر از مواردی که در این راهنمای دارویی ذکرشده، استفاده شود. در این مقاله به معرفی و بررسی نکات مهم، ویژگی‌ها و عوارض جانبی این دارو می‌پردازیم.

اطلاعات مهم در مورد داروی وسیکیر

اگر شما گلوکوم با زاویه درمان نشده یا کنترل نشده، انسداد در دستگاه گوارش  (معده یا روده) دارید، و یا اگر شما قادر به ادرار کردن نمی‌باشید، شما نباید از این دارو استفاده کنید.

قبل از مصرف داروی وسیکیر، اگر گلوکوم (آب‌سیاه)، بیماری کبدی یا کلیوی،انسداد در معده یا روده یا سابقه‌ی شخصی یا خانوادگی ابتلا به سندروم QT دارید، به پزشک خود اطلاع دهید.

از بیش از حد گرم شدن  یا دهیدراته شدن بدن  در حین ورزش و در آب و هوای گرم اجتناب کنید. مصرف این دارو می‌تواند تعریق را کاهش دهد و شما ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به گرمازدگی باشید.

این دارو ممکن است تفکر یا پاسخ دهی شما را مختل کند و باعث تاری دید شما شود. اگر شما در حال رانندگی و یا در حین انجام هر کاری هستید که نیاز به تمرکز و هوشیاری  و دید واضح دارد، مراقب باشید.

بسیاری از داروها وجود دارند که  مصرف آنها با داروی وسیکیر تداخل ایجاد می‌کنند؛ بنابراین، هر گونه دارویی که مصرف می‌کنید را به پزشک خود اطلاع دهید. اعم از داروهای با نسخه و بدون نسخه، داروهای گیاهی، ویتامین‌ها؛ همچنین بدون اجازه از پزشک خود، شروع به مصرف داروی جدیدی نکنید. بهتر است فهرستی از تمام داروهایی که مصرف می‌کنید را به همراه خودتان داشته باشید تا در مواقع لزوم به پزشک یا مراقب سلامت خود، نشان دهید.

نکاتی   که باید  قبل از استفاده از این دارو  بدانید

اگر شما به این دارو حساسیت دارید و یا موارد زیر را دارید، نباید این دارو را مصرف کنید:

• گلوکوم زاویه‌دار کنترل یا درمان‌نشده؛
• اختلال معده باعث تأخیر در تخلیه معده می‌شود؛
• اگر شما قادر به دفع ادرار نیستید.

برای اطمینان از اینکه مصرف این دارو برای شما خطری ندارد، در موارد زیر با پزشک خود مشورت کنید:

• گلوکوم؛

• بیماری های کبدی؛

• بیماری های کلیوی؛

• مشکل تخلیه مثانه شما (یا جریان ضعیف ادرار)؛
• کندی فرایند گوارش در بدن شما؛
انسداد در معده یا روده؛
• سابقه‌ی شخصی یا خانوادگی ابتلا به سندروم طولانی QT

 به نظر نمی‌رسد که  این دارو  آسیبی به جنین برساند. اگر شما باردار هستید یا قصد دارید که در طول مدت درمان، باردار شوید، به پزشک خود اطلاع دهید.

این دارو می‌تواند از طریق شیر مادر به نوزاد شیرخوار انتقال یابد. اگر در حال شیردادن یک نوزاد هستید، به پزشک خود اطلاع دهید و بدون اطلاع به پزشک خود این دارو را مصرف نکنید.

نحوه مصرف داروی وسیکیر

داروی وسیکیر را دقیقاً همان طور که توسط دکتر شما تجویز می‌شود، مصرف کنید. راهنمایی‌های بر روی برچسب نسخه خود را خوانده و براساس آن عمل کنید. این دارو  را در دوز های بیشتر  و یا کمتر از مقادیر  توصیه شده، مصرف نکنید.

دارو معمولاً به‌صورت یک‌بار در روز با یا بدون غذا مصرف می‌شود. دستورالعمل‌های پزشک خود را درزمینهٔ مصرف این دارو پیگیری کنید.

این دارو را همراه با آب میل نمائید.

هرگز این دارو  را نشکنید، نجوید و این دارو را به صورت کامل مصرف کنید.

این دارو باید در دمای اتاق به دور از گرماو رطوبت  نگهداری شود. در هنگام مصرف نکردن این دارو آن را در ظرفی که محکم بسته شده باشد، نگه‌دارید.

طریقه استفاده از داروی وسیکیر

چه اتفاقی می افتد اگر شما یک دوز از این دارو را فراموش کنید؟

به محض اینکه شما دوز فراموش شده را به یاد آوردید، آن را مصرف کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دوز بعدی است، از مصرف دوز فراموش شده اجتناب کنید. برای جبران دوز از دست رفته قبلی در دوز بعدی از داروی اضافه استفاده نکنید.
دو دوز از این دارو را در یک روز مصرف نکنید.

اگر از این دارو بیش از حد مصرف کنم، چه اتفاقی می افتد؟

با مراقبت‌های پزشکی اورژانس و یا کمک‌های اضطراری برای مسمومیت، تماس بگیرید.

در هنگام مصرف این دارو باید از چه مواردی اجتناب کنید؟

از بیش از حد گرم شدن  یا دهیدراته شدن بدن  در حین ورزش و در آب و هوای گرم اجتناب کنید. مصرف داروی وسیکیر می‌تواند تعریق را کاهش دهد و شما ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به گرمازدگی باشید.

این دارو ممکن است تفکر یا پاسخ دهی شما را مختل کند و باعث تاری دید شما شود. اگر شما در حال رانندگی و یا در حین انجام هر کاری هستید که نیاز به تمرکز و هوشیاری  و دید واضح دارد، مراقب باشید.

عوارض جانبی داروی وسیکیر

اگر شما نشانه‌هایی از یک واکنش آلرژیک به داروی وسیکیر مانند: راش پوستی یا کهیر (با یا بدون تب یا درد مفاصل)؛ اشکال در تنفس؛ تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، را مشاهده کردید، با اورژانس پزشکی تماس بگیرید.

اگر موارد زیر را داشتید، مصرف این دارو را متوقف کرده و  به پزشک خود اطلاع دهید :

• درد شدید معده، یا یبوست به مدت 3 روز یا بیشتر؛
• درد یا سوزش هنگام ادرار کردن؛
• سردرگمی، توهم؛
• تغییرات در دید، درد چشمی، یا دیدن هاله در اطراف چراغ؛
• کمی مقدار ادرار یا عدم توانایی در دفع ادرار؛
• نشانه‌های کم‌آبی در بدن مانند احساس تشنگی یا گرمی زیاد، عدم ادرار کردن، عرق شدید یا گرم و خشکی پوست؛
• علائم سطوح بالای پتاسیم در بدن مانند حالت تهوع، ضربان قلب آهسته یا غیرعادی، ضعف، عدم توانایی درحرکت؛
• واکنش شدید پوستی، تب، گلودرد، تورم در چهره یا زبان شما، سوزش در چشم شما، درد پوستی و بثورات پوستی قرمز یا بنفش که به‌خصوص در صورت یا بدن فوق گسترش می‌یابد و موجب پوسته‌پوسته شدن و تاول می‌شود.

عوارض مصرف داروی وسیکیر

عوارض جانبی شایع این دارو شامل موارد زیر است :

تاری دید؛
خشکی دهان ؛
یبوست؛
• درد یا سوزش هنگام ادرار کردن.

این یک لیست کامل از عوارض جانبی این دارو نیست و موارد  دیگری  ممکن است رخ  دهد. برای توصیه‌های پزشکی در مورد عوارض جانبی با پزشک خود تماس بگیرید. در صورت  مشاهده عوارض جانبی به FDA این موارد را گزارش کنید.

چه داروهایی وسیکیر را تحت تاثیر قرار می دهند؟

البته لیست بالا همه‌ی داروهایی که با این دارو تداخل دارند را در بر ندارد و سایر داروها نیز ممکن است با این دارو تداخل داشته باشند. با دکتر خود در مورد تمام داروهای مصرفی فعلی خود و یا داروهایی که شروع و یا متوقف کرده اید ، به ویژه موارد زیر مشورت کنید:

imatinib؛
nefazodone؛
• مخمر سنت جان؛
• یک آنتی‌بیوتیک مانند کلاریترومایسین، تلییدرومایسین؛
• داروی مصرفی برای درمان قارچ مانند آنتیبوآکورازول، کتوکونازول، posaconazole، voriconazole؛
• داروهای مصرفی برای درمان بیماری‌های قلبی یا فشارخون مانند نیکاردیپین، کینیدین؛
• داروهای ضدویروسی برای درمان هپاتیت یا اچ آی وی / بیماری ایدز مانند اتازاناویر، بوکپره ویر، کوبیکواستات، دلاوریدین، efavirenz، فوزام پرناویر، ایندیناویر، نلفوناویر، ریتوناویر، ساکوئیناویر، تلاپرپویر؛
• داروهای مصرفی برای کنترل تشنج (صرع) مانند کاربامازپین، فنی توئین؛
• داروی مصرفی برای درمان بیماری سل مانند ایزونیازید، ریفامپین.

به پزشک و افرادی که مراقب سلامت شما هستند، در مورد هرگونه دارویی که مصرف می‌کنید، اطلاع دهید.

منبع مقاله Drugs.com
این مقاله به‌طور اختصاصی توسط گروه نویسندگان مجله قرمز ترجمه‌ و تألیف شده است.


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *