تلفن همراه و 4 راه حل مناسب برای رهایی از اعتیاد به آن

تلفن همراه

تا 10 سال پیش، کسی فکرش را هم نمی‌کرد که بگردیم ما امروز به دنبال راه حل‌هایی بگردیم برای رهایی از دست تلفن همراه . تا  10 سال پیش کسی فکرش را هم نمی‌کرد که انسانهای روی کره زمین، تبدیل شوند به آدمهای معتادی که به طور بیست وچهار ساعته و هفت روز هفته، به تلفن‌های همراه خود چسبیده‌اند و لحظه ای از آن جدا نمی‌شوند.

در عصر کنونی،  بشر وارد مرحله‌ی جدیدی از زندگی شده است که با سایر اعصار متفاوت است و نیازمند شناخت دوباره‌ی خود و زندگی خود است. یکی از معضلات امروزه، این است که زندگی بشر امروزی محدود شده به گوشی همراهش و نیاز شدیدی به نام رهایی از شر تلفن همراه در این زمانه دیده می‌شود.

اجازه دهید به گونه ای دیگر با این مطلب مواجه شویم. اعتیاد امروزه‌ی بشر اعتیاد به مواد مخدر نیست. اعتیاد او به تلفن همراه و کامیپوترش است.

این تغییرات بی اینکه ما متوجه‌اش باشیم، رخ داده است و حتی به نظر خیلی طبیعی می‌رسد که هر لحظه و هر کجا تلفن همراه خود را چک کنیم. اگر  سری به یک  فرودگاه یا یک مکان عمومی بزنید، خواهید دید که اکثر آدمهای آنجا در حال نگاه کردن به تلفن همراه خود هستند.

تحقیقات نشان می‌دهند که 81 در صد از مردم،  به طور بیست و چهار ساعته همراه با تلفن همراه خود هستند و به طور متوسط روزانه 2617 مرتبه روی صفحه‌ی لمسی گوشی خود انگشت می‌زنند. این چک کردن دائمی گوشی همراه،  شامل چت کردن، دیدن نوتیفیکیشن‌ها و یا ایمیل‌های کاری است.

 طبق تحقیقاتی که انجام شده، 50 درصد از افراد در رختخواب، 98 درصد از مدیران در زمان شب،  و 57 درصد از مردم به هنگام مسافرت با اعضای خانوده نیز مشغول چک کردن گوشی همراه خود هستند.

نویسنده‌ی مقاله خانم “مل رابینز” در عین حال اشاره می‌کند که او نیز تلفن همراهش را دوست دارد و حتی کسب و کارش از طریق تکنولوژی اینترنت بود که رونق گرفت و توانست با افراد مختلف در سراسر کره زمین ارتباط برقرار نماید، در نتیجه جدا کردن این تکنولوژی از زندگی‌اش غیر ممکن است. اما عقیده دارد که در آینده، نسل بشر به تکنولوژی که ما امروزه در حال مصرف آن هستیم شبیه به سیگار یا ماده مخدر خواهد نگریست و آنرا با مواد اعتیاد آور مقایسه خواهد نمود و باید راه حلی برای رهایی از این اعتیاد پیدا نمود.

چرا تلفن همراه شبیه به سیگار اعتیاد آورد است؟

 

تلفن همراه

اعتیاد انسان به سیگار، به دلیل وجود ماده‌ای به نام نیکوتین در آن است، گوشی همراه نیز اعتیاد آور است به خاطر نوعی طراحی که در آن صورت گرفته شده است که باعث جذب شدن افراد به آن می‌شود.

نمی‌توان گفت کمپانی‌های سیگارسازی، ذاتا مخرب هستند، آنها صرفا محصولی را تولید می‌کنند که متقاضی زیادی دارد، اگر چه این محصول، مردم را به دام انواع بیماری ها می‌اندازد و سلامتی آنها را به خطر می‌اندازد.

تکنولوژی اینترنت و تلفن همراه ما نیز می‌تواند برای جامعه بسیار مفید واقع شود اما هر یک از صاحبان این تکنولوژی نیز به دنبال این هستند که حواس و تمرکز ما را از آن خود سازند و هر چه بیشتر بتوانند وقت شما را برای خود بخرند و سود بیشتری کسب نمایند.

در عصری که به سر می‌بریم،  هر چه بیشتر بتوانید توجه مردم را به سوی خود جلب کنید، پول بیشتری به دست می‌آورید. پس مسئله بر سر بدست آوردن پول است و شبکه‌های اجتماعی بر سر اینکه هر چه بیشتر توجه شما را به خود جلب کنند، مرتبا باهم در حال رقابت هستند. آنها توانایی این را دارند که بر روی عادتها، شخصیت، رفتار، بیوشیمی‌ مغز و تفکرات شما تاثیر بگذارند و آنها را طوری شکل بدهند تا به سمت آنها جذب شوید و آنها بخشی جدا نشدنی از زندگی روزانه‌ی شما باشند.

به بیانی دیگر، ما کنترل زندگی خود را از دست داده‌ایم چونکه تکنولوژی گوشی همراه ما قادر شده است کنترل ما را بدست گیرد.   البته نتیجه‌ی این اتفاق واضح است:

هر چه بیشتر به تکنولوژی وصل شویم، سلامتی از ما دورتر می‌شود.

تحقیقات نشان داده چک کردن دائمی‌ گوشی همراه یا ایمیل‌های کاری، ما را به سوی خستگی ذهنی، مشکلات شغلی، استرس، و در نهایت مشکلات فیزیکی از جمله دستگاه گوارش و قلب و عروق می‌کشاند.

سایر تحقیقات نشان داده‌اند که ارتباط تنگاتنگی بین افسردگی و نگاه کردن به اسکرین های کوشی همراه یا کامپیوتر وجود دارد. در نتیجه یک درمان ساده و بی خرج این است که کمی‌ بیشتر از صفحات مانیتور خود فاصله بگیرید. روزهای آخر هفته و یا وقتی در تعطیلات هستید و شبها که از کار، به خانه بازمی‌گردید، ایمیل‌های کاری را رها کنید تا موعدش در روز کاری برسد. با اینکار محققان متوجه شده‌اند میزان استرس فرد به طرز قابل ملاحظه ای افت پیدا می‌کند، تنش و هیجان‌های کاری  او کم می‌شود. در نتیجه بهره وری و راندمان کاری فرد بالا می‌رود.

  • رهایی از دست تلفن همراه به نظر ساده است اما آسان نیست

تلفن همراه

با انواع و اقسام پیامهایی که بی وقفه روی تلفن همراه ما می‌آید و یا نوتیفیکیشن‌هایی که از طریق اپلیکشین‌هایی که هر روز به تعداد آنها افزوده می‌شود دریافت می‌کنیم و یا ایمیل‌هایی که ما را وادار به خواندن می‌کنند، کنترل داشتن بر روی تلفن همراه، به نظر غیرممکن می‌رسد اما با چهار روش زیر می‌توانید این کار را آغاز نمایید.

1- نسبت به زمان آگاه باشید

از هر طریقی که می‌توانید چه نصب یک اپلیکیشن زمان سنج،  یا یک ساعت معمولی، نسبت به زمانی که برای تلفن همراه خود مصرف می‌کنید، کاملا و دقیقا آگاه باشید.

2-  سی دقیقه ی صبحگاهی

تلفن همراه را با خود به رختخواب نبرید تا وقتیکه صبح، از خواب بیدار می‌شوید، نخواهید آنرا چک کنید.  بعد از اینکه از رختخواب خود بیرون آمدید، یک تکه کاغذ یا یک دفترچه یادداشت یا تقویم بردارید و برنامه‌های آن روز خود را در آن بنویسید.  سپس اولویت بندی کنید که کدام یک از این  کارها را باید زودتر انجام دهید. این کار نهایتا سی دقیقه از وقت شما در ابتدای روز می‌گیرد که البته باعث صرفه جویی  ساعتهای زیادی در طول روز می‌گردد.

بعد از این سی دقیقه صبحگاهی، حالا می‌توانید به تلفن همراه خود نگاهی بیاندازید. اما این اتفاق هرگز رخ نمی‌دهد اگر تلفن همراهتان را با خود به رختخواب ببرید. تلفن همراه را جایی بگذارید که حتی وسوسه هم نشوید که بخواهید بلند شوید و آنرا چک کنید.

3-  کارآمد باشید نه که فقط کار کنید

چک کردن تلفن همراه یا پاسخ دادن به ایمیل‌ها، باعث می‌شود مغزتان حس کند کاری را انجام داده اما حقیقت این است که کار مهمی‌ را انجام نداده‌اید و فقط خسته شده‌اید. در عوض بیایید و روی کارهایی که در سی دقیقه صبحگاهی تمرکز داشته‌اید کار کنید. کارهای اولویت بندی شده را تا انتها انجام دهید سپس سراغ چک کردن تلفن همراه بروید.

4-  آف کردن تلفن همراه

موقعی که در حال گفتگو با دیگران هستید. یا وقتیکه سر میز شام با افراد خانواده یا دوستان خود هستید، تلفن  همراه خود را نیاورید. چرا؟ چون تحقیقات نشان داده حتی یک گوشی تلفن روی میز، باعث حواس پرتی تمام افراد می‌شود حتی اگر آن تلفن مال خودشان نباشد.

در آخر اینکه: به خاطر داشته باشید که خوشحالی شما مهم تر از جلب رضایت کمپانی های تولید کننده تکنولوژی است. بهتر است تمرکز خودتان را به جای تلفن همراه،  روی چیزهایی که ارزشمند است بگذارید مثل اهدافی که در سر دارید یا افرادی که به آنها علاقه دارید.


 

ترجمه اختصاصی مجله قرمز از مقاله Mel Robins

منبع:  melrobbins

 


نوشتن یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *